Twee koffie met koolmees aub

Koffie met koolmees aub

De leukste opening na een lange blogvakantie: zitten we koffie te drinken bij een eenvoudig koffie-etablissement aan de rand van de Hilversumse hei, komt er een koolmees brutaal op je tafel zitten. "Ze eten zelfs uit je hand" zegt een vaste bezoeker. "Nou, ik vind dit al heel bijzonder!" antwoord ik. Thuis hebben we merels die bijna rozijnen uit je hand eten. Maar koolmezen had ik nog niet meegemaakt. We hadden zojuist moeten schuilen voor een stevige stortbui en de zon brak weer door, maar mijn dag kon niet meer stuk. Heeft U ook wel eens zo'n spirituele ervaring gehad? Alsof je heel even verkeert in een paradijselijke wereld waar de dieren geen angst voor elkaar en voor de mens hebben?

Wat Bleker nog niet vernietigd heeft:

Dit waren nog een paar fotootjes van mijn voorjaarsvakantie in mei.

5 juli 2011

Het is gelukt om de drie jongen samen met vader op de foto te krijgen. Dit zijn jongen van het tweede nest dit jaar. Ondertussen is het derde nest al weer uitgevlogen. Petje af voor dit hardwerkende stel! Onvermoeibaar wordt er voedsel aangedragen door het mannetje. Een bewonderenswaardig altruisme. Het voedsel in je snavel, maar niet doorslikken, en in plaats daarvan weggeven aan je jongen. De jongen krijgen een goede start in het leven met zo'n vader. Het gedrag van de jongen past er ook bij: ze zijn 1 - 2 weken na het uitvliegen volkomen passief. Ze laten zich voeren ook al ligt er een appel voor hun neus (foto). Maar er is een duidelijk omschakelpunt: de jongen van het vorige nest worden niet meer gevoerd als de jongen van het nieuwe nest gevoerd moeten worden. Ik heb het vrouwtje zelfs een jong van het vorige nest zien wegjagen. Met een beetje geluk (geen last van katten of eksters) kan één merelpaartje wel 10 jongen per jaar grootbrengen. Dat kan alleen als beide ouders behoorlijk investeren in de jongen.
Er lijkt een taakverdeling: het vrouwtje broedt, het mannetje voert de jongen. Ik heb het vrouwtje nooit jongen zien voeren. Door die taakverdeling kan er een overlap zijn: terwijl vader nog met het voederen der jongen bezig is (laatste week), zit moeder alweer te broeden op het volgende legsel.

Het moge duidelijk zijn dat paartjes die zich het meest intensief voor hun jongen in zetten, zeg maar de meest fanatieke, de meeste nakomelingen voortbrengen en dat de paartjes die het wat rustiger aan doen minder nakomelingen op de wereld zetten. Is 4 nesten per jaar een optie? Een aantal voorwaarden: vroeg in het seizoen beginnen, de jongen moeten dan wel in korte tijd zelfstandig zijn, ouders moeten rui uitstellen, er moet voldoende voedsel zijn. Een flexibele stategie zou zijn: alleen aan een vierde nest beginnen, als de voorgaande niet succesvol waren.

Deze foto's ter afsluiting. In de maand augustus gaat dit blog 'dicht'. Dus als U nog wat wil zeggen, doe het dit weekend...

Je hoeft geen vlees te eten om heel groot te worden

Evolutie van Sauropoden. Helemaal rechts: de mens ©Nature

Bij niet-biologen bestaat nog wel eens het idee dat vlees gezond is en als je groot en sterk wilt worden je veel vlees moet eten. Maar, je hoeft geen vlees te eten om heel groot te worden. Dat concludeer ik uit het artikel 'Dinosaurs: Rise of the titans' in de Nature van 14 juli. Ik ga niet het hele artikel samenvatten, maar licht er één aspect uit: voedsel.

De Sauropoden (dinosauriërs) waren de grootste landdieren ooit. De grootste bereikten een gewicht van 100.000 kilo. Hun verre voorouders waren kleine beestjes van 7-8 kilo. Dat is al opmerkelijk genoeg. Nog opmerkelijker is dat ze oorspronkelijk carnivoor waren en geleidelijk in de loop van miljoenen jaren via omnivoor evolueerden tot planteneters. De beslissende factor in de evolutie naar grotere lichaamsgrootte was de overgang naar plantaardig voedsel. Een carnivore dinosauriër met een gewicht van 100.000 kilo zou nooit voldoende vlees te pakken kunnen krijgen om aan zijn dagelijkse behoefte te voldoen, schrijft het artikel. (een beest van 100.000 kilo zou nooit hard kunnen rennen om een prooidier te pakken). Maar het waren ook geen graseters. Ze stonden te midden van bomen en ontdeden de bomen van hun bladeren, terwijl ze eerder hun lange nek bewogen dan hun massieve poten. Ook hun gebit veranderde van een carnivoor gebit via een omnivoor gebit in een herbivoor gebit.

De carnivore Tyrannosaurus rex kwam niet verder dan 6.000 - 8.000 kilo.

Vergelijk hedendaagse grote herbivore dieren: olifant, nijlpaard, giraffe. De Sauropoden zou je kunnen zien als een kruising tussen olifant en giraffe.

Het artikel vertelt niets over de ecologie, maar ik voorspel dat ze leefden in warme gebieden met snelgroeiende loofbomen, en vooral zeer uitgestrekte wouden.

Je hoeft geen vlees te eten om heel groot te worden! Alléén vegetariërs kunnen echt groot worden!

Bron

Dinosaurs: Rise of the titans, Fredric Heeren, News Feature Nature 13 July 2011