Hoezo Klimaatverandering? Pier Vellinga

Ik heb veel plezier gehad aan dit kleine, nuttige boekje. Het is klein (150 pagina's), maar ik wil ook geen klimaat-expert worden. Ik hoef niet ieder detail te weten. Ik wil de hoofdlijnen. Ik wil de argumenten van de klimaat-sceptici weerlegd zien door een expert. En ik wil weten waar de wetenschappelijke ontwikkelingen naar toe gaan. De aanpak van Pier Vellinga is zeer verfrissend, omdat hij de onzekerheden van de klimaatwetenschap, dwz de echte onzekerheden, dus niet de onzekerheden die in de media voorkomen, bespreekt. Moedig. Verdient navolging (evolutiebiologie!). Ik vind het boek iets beter dan het aardige boekje van Erwin Kroll, omdat het gezaghebbender is. Vellinga zit in allerlei klimaatcommissies en doet aanbevelingen en neemt politieke iniatieven. En dat merk je in het boek. Aanbevolen.

Noten
- Erwin Kroll’s ‘Een warme wereld‘ (blog 8 feb 2008)
- Paradiso-lezing over klimaat door Pier Vellinga (blog 3 feb 2008)
- Blog van Marcel Crok over dit boek


Bericht:

Studium generale lezingen Jelle Reumer:

Evolutie van de gewervelden.
Een nieuw paradigma in de evolutiebiologie
(er zijn al 2 lezingen gehouden, er volgen nog 2 op dinsdag 20 en 27 september)

Twee koffie met koolmees aub

Koffie met koolmees aub

De leukste opening na een lange blogvakantie: zitten we koffie te drinken bij een eenvoudig koffie-etablissement aan de rand van de Hilversumse hei, komt er een koolmees brutaal op je tafel zitten. "Ze eten zelfs uit je hand" zegt een vaste bezoeker. "Nou, ik vind dit al heel bijzonder!" antwoord ik. Thuis hebben we merels die bijna rozijnen uit je hand eten. Maar koolmezen had ik nog niet meegemaakt. We hadden zojuist moeten schuilen voor een stevige stortbui en de zon brak weer door, maar mijn dag kon niet meer stuk. Heeft U ook wel eens zo'n spirituele ervaring gehad? Alsof je heel even verkeert in een paradijselijke wereld waar de dieren geen angst voor elkaar en voor de mens hebben?

Wat Bleker nog niet vernietigd heeft:

Dit waren nog een paar fotootjes van mijn voorjaarsvakantie in mei.

5 juli 2011

Het is gelukt om de drie jongen samen met vader op de foto te krijgen. Dit zijn jongen van het tweede nest dit jaar. Ondertussen is het derde nest al weer uitgevlogen. Petje af voor dit hardwerkende stel! Onvermoeibaar wordt er voedsel aangedragen door het mannetje. Een bewonderenswaardig altruisme. Het voedsel in je snavel, maar niet doorslikken, en in plaats daarvan weggeven aan je jongen. De jongen krijgen een goede start in het leven met zo'n vader. Het gedrag van de jongen past er ook bij: ze zijn 1 - 2 weken na het uitvliegen volkomen passief. Ze laten zich voeren ook al ligt er een appel voor hun neus (foto). Maar er is een duidelijk omschakelpunt: de jongen van het vorige nest worden niet meer gevoerd als de jongen van het nieuwe nest gevoerd moeten worden. Ik heb het vrouwtje zelfs een jong van het vorige nest zien wegjagen. Met een beetje geluk (geen last van katten of eksters) kan één merelpaartje wel 10 jongen per jaar grootbrengen. Dat kan alleen als beide ouders behoorlijk investeren in de jongen.
Er lijkt een taakverdeling: het vrouwtje broedt, het mannetje voert de jongen. Ik heb het vrouwtje nooit jongen zien voeren. Door die taakverdeling kan er een overlap zijn: terwijl vader nog met het voederen der jongen bezig is (laatste week), zit moeder alweer te broeden op het volgende legsel.

Het moge duidelijk zijn dat paartjes die zich het meest intensief voor hun jongen in zetten, zeg maar de meest fanatieke, de meeste nakomelingen voortbrengen en dat de paartjes die het wat rustiger aan doen minder nakomelingen op de wereld zetten. Is 4 nesten per jaar een optie? Een aantal voorwaarden: vroeg in het seizoen beginnen, de jongen moeten dan wel in korte tijd zelfstandig zijn, ouders moeten rui uitstellen, er moet voldoende voedsel zijn. Een flexibele stategie zou zijn: alleen aan een vierde nest beginnen, als de voorgaande niet succesvol waren.

Deze foto's ter afsluiting. In de maand augustus gaat dit blog 'dicht'. Dus als U nog wat wil zeggen, doe het dit weekend...