In 1993, dus bijna 20 jaar eerder, had creationist Walter ReMine al gedaan wat Joris van Rossum in zijn proefschrift in december 2012 deed, nl. de moeilijke verklaarbaarheid van seksuele voortplanting gebruiken cq misbruiken ten behoeve van creationisme of Intelligent Design. Joris van Rossum is dus helemaal niet de eerste [1].
In zijn boek The Biotic Message behandelde ReMine het probleem
'The Origin of Sex' in 10 paginas (pag. 196–206). Méér dan wat je
doorgaans bij creationisten ziet. Hij schetst daar een glashelder maar
pessimistisch beeld van de wetenschappelijke literatuur van dat moment
met vele citaten van vooraanstaande evolutiebiologen als J. F. Crow, G.
Bell, G. C. Williams, Michod and Levin, John Maynard Smith en Richard
Dawkins. ReMine benadrukt dat het probleem van het ontstaan van sex één
van de grootste onopgeloste vraagstukken in de biologie is. Dit baseert
hij op de meest pessimistische citaten die hij kan vinden: Graham Bell
(1982)
The Masterpiece of Nature: The Evolution and Genetics of Sexuality: "Sex ... does not reduce fitness, but halves it". Dit citaat heb ik
gecontroleerd; het is correct. Ook een dramatisch citaat van George C.
Williams (1975) Sex and Evolution, pag. 11, dat ReMine aanhaalt,
is correct. Toevallig citeert Joris van Rossum van dezelfde pagina van
het hetzelfde boek van Williams (toevallig?). Het citaat afkomstig van
John Maynard Smith (1986) The Problems of Biology, p. 35: "The
origin of the sexual process remains one of the most difficult problems
in biology" is correct.
ReMine vertelt over de vergeefse zoektocht van evolutiebiologen naar
mogelijke voordelen van sex die het nadeel moeten compenseren. Zijn
overzicht lijkt een beetje op hoofdstuk 2, 'The Enigma', van Matt
Ridley's The Red Queen (1993) waarin Ridley ook opeenvolgende
veelbelovende verklaringen voor sex de revue laat passeren, die later
niet houdbaar blijken. Het verschil is dat Ridley geen creationist
is.
Het patroon is altijd hetzelfde: creationisten zoeken problemen in de
wetenschappelijke literatuur en gaan deze vervolgens exploiteren voor
hun eigen doelen. Voor hun eigen karretje spannen. Als ze verder niets
met het resultaat weten te doen dan volstaan ze met te roepen: "Ha! er zijn problemen met de evolutietheorie!", of nog aardiger: "evolutie is gefalsifieerd!". Meestal
is de conclusie: Design!
Omdat creationisten vaak de problemen niet zelf bedacht hebben, maar in
de wetenschappelijke literatuur gevonden hebben, heeft het geen zin dié
problemen te ontkennen. Het probleem van de verklaring van seksuele
voortplanting is een authentiek evolutionair probleem waar biologen al
meer dan 40 jaar aan werken. (Als creationsiten zélf problemen hebben
bedacht zijn het meestal pseudo-problemen die makkelijk te herkennen
zijn door even in de wetenschappelijke literatuur te gaan rondneuzen).
Vergelijk dit biologsiche probleem met de 40-jarige geschiedenis van de
String Theory in de natuurkunde. Skeptici zeggen daarover: string
theory is a miserable failure!
Wat wij als wetenschappers moeten doen is dus: 1) controleren of de
problemen echt zijn en of de citaten kloppen, 2) erkennen dat ze echt
zijn. Ontkennen heeft weinig zin, want dan zouden wetenschappers werken
aan oplossingen voor problemen die niet bestaan! Wetenschap bestaat nu
eenmaal uit het oplossen van problemen. Hoe diepgaander de problemen
zijn, hoe groter de uitdaging. Alleen ambitieuze wetenschappers pakken
hardnekkige en fundamentele problemen aan. Dat verdient respect en
bewondering. Het getuigt dan ook van totaal onbegrip van wat wetenschap
is om te roepen dat er iets fundamenteel mis is met een bepaalde
tak van wetenschap als er onopgeloste problemen zijn. Onzin!
Integendeel! Vergelijk het probleem van dark matter en
dark energy in de moderne kosmologie: "After more than two
decades of hunting, why is it still so difficult to find dark matter?".
Wijst dat probleem op design? Er zal vast wel een creationst rondlopen
die dat beweert. Ook heb ik grote bewondering voor wiskundigen die een
lijst bijhouden van onopgeloste problemen! Maar wiskundigen worden niet
geplaagd door creationisten! Dat is het verschil!
Uiteindelijk concludeert ReMine:
"Creationists expect that the genetic mechanisms of sex serve some useful biological function. They intuitively viewed that function as the long-term maintenance of healthy populations. Most likely, sex serves such a function as suggested by hypotheses like Muller's ratchet. Such functions come naturally to the creationist's worldview. An unlike evolution, a designer can be "far-sighted", can see the long-term benefit of sex, and can build it into life" (p.206).Hoe ironisch: een creationist bedenkt een functie voor seks! Wat kan een creationist anders doen? Niemand kan ontkennen dat seks in de overgrote meerderheid van de soorten voorkomt. Dat feit had ReMine zojuist tegen evolutie gebruikt. Grappig is dat de creationist vervolgens voor het volgende probleem komt te staan: als seks ontworpen is door de Designer, en dus nuttig is, waarom bestaat er überhaupt ongeslachtelijke voortplanting? Conclusie: door de hulp van God in te roepen is de wetenschap nog nooit vooruit gekomen. De alternatieven van de creationist zijn onwetenschappelijk en onnozel.
Tot nu toe het mooiste wat een creationist met het evolutionaire probleem van seksuele voortplanting heeft gedaan is het volgende:
Sexual Reproduction: A Continuing Mystery to Evolutionists (Website: Evidence for God):
"Sexual reproduction and recombination are part of God's plan, since they limit the expression of mutated genes that would have had detrimental effects upon the individual who possessed the gene. In addition, God created humans as males and females for the expressed purpose of marriage and unity within the body of Christ, as fellow servants and heirs in Him."Is dat niet prachtig? Waarom schiep God Adam en Eva? Opdat zij sex zouden hebben! Be fruitful and multiply! En waarom moesten zij sex hebben? Recombinatie! Fantastisch: die technische termen 'recombination' en 'gene' in de context van een 3000 jaar oud mythologisch verhaal met een pratende slang: is dat niet geweldig? Het allermooiste is natuurlijk dat de auteur niet door heeft dat God éérst een probleem creëerde (mutaties) en daarna de oplossing (seksuele reproductie en recombinatie)! Je vraagt je af: Waarom mutaties in the first place? Waren Adam en Eva compleet met mutaties geschapen? Bizar. Tenslotte blijft de vraag ook hier waarom God ook ongeslachtelijke voortplanting creëerde, als sex zo goed was. Maar, is dat niet hetzelfde probleem dat evolutiebiologen ook hebben: waarom zowel geslachtelijke als ongeslachtelijke voortplanting naast elkaar bestaan? Ook hier zien we weer dat er nog nooit een wetenschappelijk probleem is opgelost door God te introduceren.
De bedoeling van deze blog is niet van Rossum weerleggen. Van Rossum is niet weerlegd omdat hij een creationist of ID-er zou zijn. Maar deze militante creationistische traditie vormt wel de historische achtergrond van zijn proefschrift. Alles wijst er op dat zijn motivatie dezelfde is als van bovengenoemde creationisten die ieder probleem in de evolutietheorie aangrijpen om iets te suggereren in de trant van: Zie je wel, de evolutietheorie deugt niet. Er moet iets anders zijn. Ik weet niet wat, maar gewoon iets anders. Joris van Rossum doet dat op zijn eigen manier. Daarover een volgende en laatste blog over deze affaire.
Noten
- "And why was sex never used as an argument against the theory of natural selection by its opponents?" (pag 25,26 van het proefschrift). Toegevoegd 25 feb 13.
Nieuws
Artikelen in BioNieuws 16 feb 2013:
- Column hoofdredacteur Gert van Maanen
- Nieuwsbericht over promotie
- Ingezonden brief Joris van Rossum (deel 1) (*)
- deel 2
(*) In de zin "Als de theorie van natuurlijke selectie inderdaad fundamenteel niet in staat is seksuele selectie te verklaren,..." moet "seksuele selectie" vervangen worden door: "seksuele voortplanting".
Eerste blog over dit onderwerp:
4 feb 2013 Joris van Rossum promoveert aan de VU op weerlegging van de Darwinistische verklaring van het ontstaan van sexuele voortplanting



